التهاب کیسههای هوایی یا Airsacculitis یکی از بیماریهای شایع اما کمتشخیص در مرغهای گوشتی است. این بیماری بدون علائم واضح میتواند رشد گله را کاهش دهد، هزینه خوراک را بالا ببرد و در نهایت با رد لاشهها در کشتارگاه، زیان مالی جدی ایجاد کند.
ماجرا از کجا شروع شد؟
چند مزرعه مرغ گوشتی طی مدت کوتاهی با افزایش غیرعادی رد لاشهها مواجه شدند. نکته جالب این بود که بیشتر ردها به دلیل مشکلات تنفسی بود، در حالی که گلهها در مزرعه سالم به نظر میرسیدند و تلفات طبیعی بود. تنها نشانه، صدای خفیف سرفه از برخی مرغها بود که به چشم نمیآمد.
یافتههای میدانی
بررسی لاشهها نشان داد کیسههای هوایی ضخیم شده و پر از ترشحات غلیظ شبیه پنیر هستند. در بعضی موارد عفونت به پرده شکمی (پریتونیت) هم سرایت کرده بود. آزمایش خون و PCR وجود ویروس برونشیت عفونی (IBV) را در بسیاری از گلهها تأیید کرد.
چرا کیسههای هوایی آسیبپذیرند؟
مرغها ۹ کیسه هوایی در سراسر بدن دارند که به تنفس کارآمد و کاهش وزن بدن کمک میکند. اما دیواره نازک و خونرسانی محدود این کیسهها باعث میشود به راحتی آلوده شوند و عفونت به دیگر بخشهای بدن گسترش پیدا کند.
پیامدها
حتی موارد خفیف این بیماری میتواند رشد را کم کرده، ضریب تبدیل خوراک را پایین بیاورد و زمینه را برای عفونتهای ثانویه فراهم کند. در حالت شدید، با همراهی بیماریهای دیگر یا استرس محیطی، منجر به تلفات بالا و رد گسترده لاشهها در کشتارگاه میشود.
جمعبندی
پیشگیری از Airsacculitis نیازمند مدیریت دقیق بهداشت، کنترل بیماریهای همزمان، کاهش استرسهای محیطی و پایش منظم گله است. تشخیص بهموقع میتواند از ضررهای اقتصادی سنگین جلوگیری کند.
